اتاق عشق

اتاق عشق...

خدایا مرا چه طعمی آفریدی

که همه از من زود سیر میشوند

اتاق عشق...

حالا دیگر پنج شنبه های عزیز

عزیزتر شده اند

چون

با خودم قرار دارم

خودم که هرگز ترکم نمی کند ...

اتاق عشق...

کنار هر قطره ی اشکم هزار خاطره دفنه
انقدر خاطره داریم که گویی قده یک قرنه
گلو میسوزه از عشقت عشقی که مثل زهره
ولی بی عشق تو هر دم خنده با لبهای من قهره
درسته با منی اما به این بودن نیازارم
تو که حتی با چشماتم نمیگی آه دوستت دارم
اگه گفتی دوستت دارم فقط بازیه لبهات بود
وگرنه رنگ خودخواهی نشسته توی چشمات بود
هر چی عشقه توی دنیا من میخواستم مال ماشه
اما تو هیچوقت نذاشتی بینمون غصه نباشه
فکر میکردم با یه بوسه با تو همخونه می مونم
نمی دونستم نمیشه آخه بی تو نمی تونم
گله میکنم من از تو از تو که اینهمه بی رحمی
هزار بار مردم از عشقت تو که هیچوقت نمی فهمی
چشام همزاد اشک و خون دلم همسایه ی آهه
زمونه گرگ و عشقه تو شبیه مکر روباهه
شدم چوپان ساده لوح کنار گله ی احساس
چه رسمی داره این گله سر چنگال گرگ دعواست
تو این قدر خواستنی هستی که این گله نمی فهمه
اگه لبخند به لب داری دلت از سنگ و بی رحمه
ببخش خوبم اگه این عشق حیله ی تو رو رو کرد
نفرین به دل ساده که به چنگال تو خو کرد

اتاق عشق...

همه چیز از همان جایی شروع شد که ماه ، ماه شب 14 بود ... و سایه هایمان زیر نور ماه قدم میزدند و

شعر می خواندند ...!

از "مار" شروع شد و "گنجشک " ... از صندلی لهستانی شروع شد تا رسید به "مردنم در مجارستان" ...

کلاً همه چیز از جاهای خوبی شروع شد و رسید به تراس خانه ای که ماه ، همیشه کامل بود .

همیشه یک مرد نشسته بود پشت پیانو ِ روسی اش ، می نواخت و من آواز می خواندم !

اگر خاطرشان باشد این قطعه را تمرین می کردیم :

http://www.chizomiz.biz/index.php?Itemid=174&catid=145:Persian&id=6571:Jouan-Band-Ye-Hali-Daram-In-Rooza&option=com_content&view=article

اتاق عشق...