لحظههايي است كه انسان خسته ست... خواه از دنيا، از زندگي، از مردم، گاه حتي از خويش! نشود خوشدل با هيچ زبان نشود سرخوش، با هيچ نوا نكند رغبت بر هيچ كتاب نرسد باده به دادش نبرد راه به دوست
راست گويي همه غم هاي جهان در دل اوست! چه كند آن كه به او اين همه بيداد رسد؟!
