سه نقطه... علامت تعجب))!…!...

سه نقطه...علامت تعجب! همین کافیست تا تمام نا گفته های

همیشه ام را به رخت بکشم

و تو هرگز ندانی که من در آن سوی یادت دل باخته بودم به حرفهای

گاه و بی گاهت...

آری ... همین بود دل خوش کنک همیشگی ام ... و تو...

افسوس... هیچ گاه نفهمیدی...

که من تنها به همین نگاههای سرسری ات هم قانئم...

همیشه دلتنگی ام را در پشت قاب چشمانم حبس می کردم ...

مبادا که چشمانت بو ببرد

که من دلتنگم و از آن پس تا ابد دلتنگ بمانم...!

می دانی...نه نمی دانی ... چه اگر می دانستی ،

این گونه سرد و سخت رهایم نمی کردی...

چه اگر می دانستی ،این گونه ابری تنهایم نمی گذاشتی...

افسوس که هیچ گاه نفهمیدی که من هر شب برای ستاره های

یادگارت بوسه می فرستم...

به این امید که نرمی آن را بر روی گونه هایت حس کنی...

حال ...من مانده ام و این آسمان که دیشب به یادت پر از

ستاره بود و امشب در سوگت تمام سیاه پوشیده ...

کاش می فهمیدی ... که این سه نقطه... علامت تعجب!

تمام وقت همراهم است و تمام حرف های نا گفته ام را

در دلش دفن می کند ...

حال یادت رابه باد میسپارم تا بی دغدغه ی باران رهسپار شود...

باشد که اگربارانی هم بود،به یمن به سلامت رسیدنت تعبیرکنی...

نه نفرین چشمان خیس من ...! ...!

اتاق عشق...