وه که گر پرده برافتد که چه شور انگیزیم...

خواستم خریت عاقلانه کنم،یک بک آپ از خانه ام بگیرم و بفرستمش زیر دستان آن کسی که واقعا خودم نباشد،نه که خودِ بی خودم بمانم و دم به دم روحِ بی روحم را بدمم توی دیوار جان نداره این وبگاه!کیس مناسبی هم مثل سحر دم دست بود که آماده ی شنیدن وجود همچین بخشی در زندگی ام باشد و بعد از مبلغی فحش و کتک برای پنهان کردنش،سکان سخن رانی های صد تا یک غازش را دست بگیرد... آخ دیدم شجاعت ندارم.دیدم میترسم از روزی که ر-ندا-نه ام مال خودم نباشد!بیایم و ببینم تنها دارایی ام را هم با بقیه قسمت کرده ام!
من
اصلا
من: خدای طنز
عرفان
سیاست
من ته علم و دینشناسی و معرفت
من نثر بی حاصل
بی هدف
بی مقصود
من:
انتهای کلمه هایم کبود
نه! من عاشقانه نمینویسم!
خوب شد شعرهای من ممنوع بود
بنویس نقطه چین به جای ندا
بنویس نقطه چیــن ترسو بود!